150 Opgroeien met wind en sneeuw

150 Opgroeien met wind en sneeuw

1

De lucht is vol sneeuwvlokken die allemaal naar de grond dwarrelen.

Met de dooiende sneeuw komt een gedachte vrij.

Die winter voerde de politie mijn vader weg.

Gelukkig ontsnapte mijn moeder. Sindsdien zitten er werelden tussen ons.

Wie heeft mijn vader gearresteerd, wie heeft hem gefolterd en onwettig vastgezet?

Wie zit er als een razende achter mij aan en dwingt mij om te vluchten waar ik ook maar heen kan gaan?

Ons gezin, ooit gelukkig, is verwoest.

Waar is mijn moeder nu? Is ze veilig?

2

Vaak heb ik gedroomd over de arrestatie van mijn moeder.

Ik word wakker in paniek, in tranen.

Wanneer ik zwak ben, wijzen Gods woorden me de weg en sterken ze mijn vertrouwen.

Het lijden van het vlees geeft me een idee van hoe moeilijk Gods werk is.

Ik zie duidelijk dat de CCP bestaat uit satanische demonen die vijandig tegenover God staan.

Ze hebben het bloed van zoveel heiligen laten vloeien, zoveel levens getekend!

Maar Gods gezindheid kan niet aangetast worden, en Satan zal zonder twijfel vergaan.

Ik ben standvastig in mijn geloof, ik maak me geen zorgen meer en onderwerp me aan Gods orkestraties.

3

Moeder, Gods liefde vergezelt ons, laten we vol vertrouwen zijn.

God betaalde met Zijn leven om de mensheid te redden.

Leed en beproevingen zijn Gods liefde, ze dienen om ons te vervolmaken.

De goede soldaten van Christus moeten grondig op de proef worden gesteld.

Misschien worden we op een dag gearresteerd en gevangengezet.

Misschien hebben we op een dag niet meer de kans om samen te komen.

Maar van mijn keuze om in God te geloven zal ik nooit spijt hebben.

Met de woorden van God aan mijn zijde ben ik niet langer eenzaam of bevreesd.

Moeder, ik wil dolgraag de woorden in mijn hart delen.

Ik heb geleerd onafhankelijk te zijn in de jaren waarin ik weg was.

Ik heb geleerd om bij tegenslag op God te vertrouwen; niet langer schrik ik terug.

Wanneer ik mijn plicht doe, kan ik de waarheid zoeken en doe ik geen onbezonnen dingen meer.

Bij het ervaren van Gods oordeel en tuchtiging heb ik talloze tranen laten vloeien.

Waar ik ooit enorm wispelturig was, ben ik nu volwassen geworden.

God heeft me op deze reis zo veel gegeven.

Hoe vereerd voel ik me om vandaag aan Gods opdracht te beginnen.

Hoe rotsachtig de weg ook is, Gods liefde zal ik terugbetalen.

150 Opgroeien met wind en sneeuw