Wees streng voor jezelf om anderen te disciplineren

Xiaoyan Xinyang City, Provincie Henan

Voor algemene zaken werkte ik nauw samen met een bejaarde zuster. Nadat ik een poosje met haar had samengewerkt, vond ik dat ze slordig was in haar werk en dat ze de waarheid niet aanvaardde. Op die manier vormde ik mijn mening over haar. Geleidelijk ging de normale relatie tussen ons verloren, konden we niet goed opschieten met elkaar en konden we niet samenwerken. Ik voelde dat het vooral haar schuld was dat onze relatie op dit punt was beland, en dus probeerde ik op allerlei manieren met haar te communiceren opdat zij zichzelf zou leren kennen. Maar al mijn pogingen om met haar te communiceren bleken tevergeefs of waren zelfs contraproductief. Uiteindelijk scheidden onze wegen, terwijl onze problemen onopgelost bleven. Hierdoor raakte ik er nog meer van overtuigd dat zij niet een persoon was die de waarheid aanvaardde. Nadien zorgde de kerk dat ik bij een ander gastgezin zou verblijven. Weldra ontdekte ik dat er ook bij de broeder en zuster van het gastgezin vele problemen bestonden, en ik sloofde me weerom uit om met hen te communiceren, maar al mijn pogingen waren vruchteloos en ze begonnen vooroordelen tegen me te hebben. Geconfronteerd met deze omstandigheden voelde ik me verontrust en verward. Waarom aanvaarden de mensen die ik ontmoet de waarheid niet? Tot ik op een dag de oorzaak van het probleem ontdekte toen ik op het werk tegen een muur aanliep.

Op een dag had de leider geregeld dat ik haar het werkschema zou sturen, en vertrouwde ik het aan de oudere zuster toe om het haar te bezorgen. Wie had kunnen weten dat een week later het pakje intact naar me teruggestuurd zou worden. Geconfronteerd met deze situatie was ik verbluft, en beschuldigde ik de bejaarde zuster voor haar slordige behandeling van de zaak waardoor het pakje niet bij de leider was afgeleverd. Er was gedurende enkele dagen daarna ook geen contact meer met de leider en ik begon me onrustig te voelen: als iets niet wordt bezorgd of te laat wordt verzonden, belt de leider gewoonlijk om te informeren naar de situatie. Waarom heeft ze me deze keer niet gecontacteerd? Probeert ze me ervan te weerhouden mijn plicht te vervullen? Ik werd steeds angstiger - mijn gedachten waren vervuld van zorgen en spijt. Ik kon niets anders doen dan voor God neervallen, “God, ik voel me zo vreselijk ziek en verscheurd in mijn hart. Het werkschema werd intact naar me teruggestuurd. Ik weet niet wat er gebeurt en ik ben er niet zeker van welk aspect van mij door deze situatie zal worden vervolmaakt. Leid mij en verlicht mij alstublieft, en help me om uw wil te begrijpen.” Onmiddellijk na het gebed bleef één van Gods zinnen door mijn hoofd flitsen, “Wanneer je iets doet, gaat het mis of je loopt tegen een muur. Dit is Gods discipline” (‘Degenen die volmaakt gemaakt moeten worden, moeten loutering ondergaan’ in Het Woord verschijnt in het vlees). Ik realiseerde me plotseling dat de zorgen waar ik op het werk mee te maken kreeg, de slechte samenwerking met de bejaarde zuster, en de meningen van de broeder en zuster van het gastgezin; Was dit niet Gods manier om met mij om te gaan door mijn omstandigheden heen? Ik riep in stilte God aan: “God, ik weet dat u mij behandelt en disciplineert omdat u van mij houdt, maar ik begrijp niet welke aspecten van mij u wilde aanpakken bij het scheppen van deze omstandigheden. Ik smeek u om mij te leiden en te verlichten.” Later, toen ik het woord van God at en dronk, zag ik deze twee passages: “Eerst moet je alle moeilijkheden oplossen die in jezelf aanwezig zijn door op God te vertrouwen. Maak een eind aan je ontaarde gezindheid en wees in staat om je toestanden echt te begrijpen en erachter te komen hoe je de dingen moet aanpakken; blijf communiceren over alles wat je niet begrijpt. Jezelf niet kennen is voor jullie geen optie. Genees eerst je eigen ziekte en overdenk mijn woorden middels het vaker eten en drinken van mijn woorden, leef het leven en doe de dingen in overeenstemming met mijn woorden. Of je nu thuis bent of ergens anders, je moet God toestaan om kracht in jou uit te oefenen” (‘Hoofdstuk 22’ van Uitspraken van Christus aan het begin in Het Woord verschijnt in het vlees). “Wanneer je met dingen wordt geconfronteerd, zul je een keuze moeten maken. Je zult ze op de juiste wijze moeten benaderen, je zult tot bedaren moeten komen en je zult de waarheid moeten gebruiken om het probleem op te lossen. Wat heb je eraan dat je doorgaans enige waarheden begrijpt? Ze zijn er niet alleen om je buik mee te vullen, ze zijn er niet om alleen maar te worden uitgesproken en ze zijn er ook niet om de problemen van anderen mee op te lossen. Ze zijn er in tegendeel om je eigen problemen op te lossen en alleen als je je eigen problemen oplost kun je de problemen van anderen oplossen” (‘Verwarde mensen kunnen niet worden gered’ in Verslagen van de gesprekken met Christus). Gods woorden waren zoals een bliksemschicht. Ja, wanneer dingen gebeuren, moeten we eerst onszelf kennen en de waarheid gebruiken om de moeilijkheden binnen in ons op te lossen. Door onze gesteldheid te verbeteren, lossen we onze problemen op en kunnen we de problemen van anderen oplossen. Ik heb mezelf echter nooit gekend toen er dingen gebeurden en richtte mijn blik op anderen, en berispte ze wanneer dat kon. Toen de coördinatie niet soepel verliep, schreef ik dat toe aan iemand anders en probeerde ik manieren te bedenken om met hen te communiceren, zodat ze hun les konden leren en zichzelf konden kennen. Toen de broeder en zuster van het gastgezin niet bereid waren om naar mij te luisteren, dacht ik dat dit kwam omdat zij de waarheid niet nastreefden en niet in staat waren de waarheid te accepteren. Toen het werkschema intact naar me werd teruggestuurd, legde ik de schuld en verantwoordelijkheid daarvoor bij anderen. Toen dit alles gebeurde, lukte het me niet om na te gaan welke verdorvenheid ik had geopenbaard, en welke waarheden ik zou moeten binnengaan. Het was alsof ik geen verdorvenheid kende en alles juist deed. In de plaats daarvan stelde ik eisen aan anderen volgens mijn eigen normen, en als iemand niet aan mijn normen kon voldoen of weigerde mijn communicatie te aanvaarden, dan trok ik daaruit de conclusie dat die persoon vast niet de waarheid zocht of aanvaardde. Ik was werkelijk te arrogant en had geen enkele zelfkennis. Ik kende de verdorvenheid niet die ik had onthuld, noch zocht ik de waarheid om mijn eigen problemen op te lossen, maar ik vond altijd fouten in anderen. Hoe kon ik harmonieus samenwerken en met anderen omgaan? Het was toen dat ik me realiseerde: de reden dat ik met niemand kan opschieten is niet omdat ze de waarheid niet zoeken of de waarheid niet aanvaarden, maar omdat ik geen zelfkennis heb en het gebruik van de waarheid niet benadruk om mijn eigen problemen op te lossen.

Nadat ik dit allemaal besefte, begon ik aandacht te besteden aan mijn eigen binnengaan en eerst mijn eigen problemen op te lossen toen er dingen gebeurden. Wanneer ik daarna met broeders en zusters communiceerde waren er elementen van zelfkennis in mijn communicatie. Toen ontdekte ik dat mijn broers en zussen veranderd waren. Ze begonnen enige kennis van hun eigen verdorvenheid te vertonen en we ontwikkelden geleidelijk een harmonieuze samenwerking. Geconfronteerd met feiten, kon ik eindelijk inzien dat wanneer er zich problemen voordoen, het uiterst belangrijk is om eerst jezelf te leren kennen en je eigen problemen op te lossen. Alleen dan kunnen we volgens onze normale menselijkheid leven, een harmonieuze samenwerking met anderen hebben en profiteren van onze levenservaringen.

Gerelateerde media

  • Dit is de waarheid in de praktijk brengen

    In het verleden werd ik aan een zuster gekoppeld om aan een aantal plichten te vervullen. Omdat ik arrogant was en verwaand, en omdat ik de waarheid niet zocht, had ik tegenover deze zuster een aantal vooroordelen die ik altijd voor mezelf hield en niet openlijk met haar besprak. Toen onze wegen scheidden, was ik nog niet in de waarheid van een harmonieuze werkrelatie met haar getreden. Later regelde de kerk dat ik met een andere zuster zou werken en ik nam me tegenover God voor: van nu af aan zal ik de paden van de mislukking niet bewandelen. Ik heb mijn les geleerd, en ditmaal zal ik vast een meer open communicatie met deze zuster hebben en een harmonieuze werkrelatie bereiken.

  • Het zien van mijn ware gezicht

    Omdat het voor het werk van de kerk nodig was, werd ik toegewezen aan een andere plaats om daar mijn plicht te vervullen. Het evangeliewerk stond op die plaats destijds op een laag pitje en de omstandigheden van broeders en zusters waren over het algemeen niet goed. Maar omdat ik door de Heilige Geest werd aangeraakt, nam ik in het volste vertrouwen alles aan wat mij werd toevertrouwd.

  • Alleen door zelf de waarheid binnen te gaan, kan ik anderen echt helpen

    Door Du Fan, provincie Jiangsu Onlangs hield een kerk een stemming om een nieuwe leider te kiezen, maar de leider die de vergadering voorzat, handelde…

  • Waarom heb ik het pad van de farizeeërs gelopen?

    Door Suxing, provincie Shanxi Ik ben een arrogante en verwaande persoon, en status is mijn achilleshiel. Al vele jaren word ik in mijn geloof geknevel…