14. Wat is deelnemen aan religieuze ceremonie?

14. Wat is deelnemen aan religieuze ceremonie?

Relevante woorden van God:

Een normaal geestelijk leven houdt meer in dan bidden, zingen, naar de kerk gaan, eten en drinken van Gods woorden en meer van dergelijke gebruiken. Het betekent dat je een geestelijk leven kent dat fris en levendig is. Daarin draait het niet om de methode, maar om het resultaat. De meeste mensen denken dat het bij een normaal geestelijk leven draait om het bidden, zingen, het eten en drinken van Gods woorden en die proberen te begrijpen. Het maakt voor hen niet uit of er enig resultaat is en of er een waar begrip is. Deze mensen zijn alleen bezig met wat er aan de buitenkant gebeurt, zonder zich te richten op het resultaat. Het zijn mensen voor wie het om de rituelen van hun godsdienst draait. Ze leven niet volgens de kerk, laat staan dat ze in het koninkrijk van God leven. In hun gebeden, hun zingen en hun eten en drinken van de woorden van God houden ze zich precies aan alle regels; ze zijn gedwongen om eraan te voldoen en daarin volgen ze de heersende trends, maar ze doen het niet uit zichzelf of met heel hun hart. Hoe deze mensen ook bidden of zingen, het leidt tot niets want het enige waar ze zich aan houden zijn religieuze regels en rituelen. Ze brengen het woord van God niet in praktijk. Doordat ze alleen maar met de methode bezig zijn en de woorden die God spreekt als regels opvatten waaraan ze zich moeten houden, passen zulke mensen het woord van God niet toe, maar bevredigen ze de vleselijke behoeften en doen ze dingen om aan anderen te laten zien hoe goed ze bezig zijn. Dergelijke religieuze rituelen en regels komen enkel voort uit de mens en niet uit God. God houdt zich niet aan regels. Hij houdt zich niet aan wetten. Elke dag doet Hij nieuwe dingen en verricht praktisch werk. Zoals de mensen van de ‘Drie-Zelf Kerk’ in China. Zij beperken zich tot de dagelijkse ochtendwake, de avondgebeden, de dankzegging voor de maaltijd, het danken voor alles en meer van dergelijke praktijken. Hoeveel ze ook doen en hoe lang ze hun praktijken ook beoefenen, het werk van de Heilige Geest zullen ze niet in zich hebben. Bij mensen die enkel volgens de regels leven en hun hele hart richten op de praktijken, krijgt de Heilige Geest geen enkele ruimte om te werken. Immers, hun hele hart wordt gevuld met de regels en met menselijke opvattingen; daarom kan God Zijn werk in hen niet doen. Zulke mensen leven altijd onder de wet en laten zich daardoor beheersen; nooit zal hun de lof van God ten deel vallen.

uit ‘Betreffende het normale geestelijke leven’ in ‘Het Woord verschijnt in het vlees’

Als mensen de waarheid behandelen als dogma om zich in hun geloof aan te houden, vervallen ze dan niet makkelijk tot religieuze ceremonie? En wat is het verschil tussen naleving van deze soort religieuze ceremonie en het christelijk geloof? Er zijn misschien verschillen tussen de oude en nieuwe leringen, en wat gezegd wordt is misschien dieper en progressiever, maar als de leringen niets meer zijn dan een soort theorie en als ze gewoon een vorm van ceremonie, van leerstelling worden voor mensen, en ze er evenmin de waarheid uit kunnen halen of de realiteit van de waarheid door binnen kunnen gaan, is hun geloof dan niet hetzelfde als het christendom? Is dit in wezen niet het christendom? Dus in welke dingen in jullie gedrag en de vervulling van jullie plicht houden jullie er dezelfde opvattingen op na als mensen die geloven in het christendom? Het streven naar oppervlakkig goed gedrag, dan jullie uiterste best doen om voor jezelf de schijn van spiritualiteit op te houden; jullie voordoen als spirituele personen; de schijn van spiritualiteit aannemen in wat jullie zeggen, doen en laten zien; een paar dingen doen die volgens de denkbeelden en voorstellingen van mensen prijzenswaardig zijn – dit alles is het streven naar valse spiritualiteit en is huichelarij. Vanuit de hoogte spreek je woorden en theorie en zeg je tegen mensen dat ze goede daden moeten verrichten, goede mensen moeten zijn en zich moeten richten op het zoeken naar de waarheid, maar in je eigen gedrag en de uitvoering van je plicht heb je de waarheid nooit gezocht, heb je nooit gehandeld naar de principes van de waarheid, heb je nooit begrepen waar de waarheid over spreekt, wat Gods wil is, wat de normen zijn die Hij van de mens eist – je hebt niets van dit alles ooit serieus genomen. Als je problemen tegenkomt, handel je volledig naar je eigen wil en zet je God aan de kant. Zijn deze uiterlijke daden en innerlijke gesteldheden de vrees voor God en het vermijden van kwaad? Als er geen koppeling is tussen het geloof van mensen en hun zoektocht naar de waarheid, dan zullen ze, hoeveel jaar ze ook al in God geloven, niet in staat zijn om God oprecht te vrezen en kwaad te vermijden. Wat voor pad kunnen mensen zoals zij dan bewandelen? Waarmee rusten ze zichzelf de hele dag uit? Is het niet met woorden en theorieën? Besteden ze hun dagen niet met het bewapenen van zichzelf, zichzelf opsmukken met woorden en theorieën, zichzelf meer op de farizeeën doen lijken, meer op mensen die God zogenaamd dienen? Wat betekenen al die daden? Ze gaan slechts plichtmatig te werk; ze wapperen met de vlag van geloof en voeren religieuze riten uit, waarmee ze proberen God te misleiden om hun doel van gezegend zijn te bereiken. Ze aanbidden God helemaal niet. Zal zo’n groep mensen niet net zo eindigen als degenen in de kerk die God zogenaamd dienen, die zogenaamd in God geloven en Hem volgen?

uit ‘Alleen als je te allen tijde voor Gods aangezicht leeft, kun je het pad van redding bewandelen’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

Sommige mensen hebben de neiging de aandacht op zichzelf te richten. In het bijzijn van hun broeders en zusters zeggen ze dat ze God verschuldigd zijn, maar achter hun rug om brengen ze de waarheid niet in praktijk en gedragen ze zich totaal anders. Zijn ze niet net als die religieuze farizeeërs? Een mens die echt van God houdt en de waarheid heeft is trouw aan God, maar laat dat niet zo aan de buitenkant zien. Hij is bereid de waarheid te praktiseren als er zich aangelegenheden voordoen en spreekt of handelt niet op een manier die tegen zijn geweten ingaat. Hij toont wijsheid als er zich zaken voordoen en is principieel in zijn handelingen, ongeacht de omstandigheden. Zo’n mens is iemand die werkelijk dient. Er zijn er die God alleen maar met hun mond dienen in wat ze aan Hem verschuldigd zijn. Ze brengen hun dagen door met gefronste wenkbrauwen, nemen een theatrale houding aan en veinzen een ongelukkige gelaatsuitdrukking. Hoe verachtelijk! En als je hen zou vragen: ‘Hoezo ben je God dank verschuldigd? Zeg het me alsjeblieft!’ zouden ze met de mond vol tanden staan. Als je aan God trouw bent, praat daar dan niet in het openbaar over, maar laat je liefde voor God zien door hoe je werkelijk in de praktijk leeft en bid tot Hem met een waarachtig hart. Degenen die alleen woorden gebruiken in hun omgang met God zijn allemaal huichelaars! Sommigen spreken in elk gebed uit dat ze God verschuldigd zijn en beginnen telkens als ze bidden te huilen, zelfs zonder dat de Heilige Geest hun beweegt. Zulke mensen zijn bezeten van religieuze rituelen en opvattingen; zij leven naar zulke rituelen en opvattingen en geloven altijd dat dergelijke handelingen God behagen en dat oppervlakkige vroomheid of berouwvolle tranen God gunstig stemmen. Wat voor goeds kan van zulke belachelijke mensen komen? Om hun nederigheid te demonstreren, veinzen sommigen genadevol te zijn als ze in de buurt van anderen spreken. Sommigen zijn overdreven onderdanig bij anderen, als krachteloze lammetjes. Is dit hoe mensen van het koninkrijk zich gedragen? Een persoon van het koninkrijk zou levendig en vrij moeten zijn, onschuldig en open, eerlijk en lieflijk; iemand die vrijuit leeft. Hij heeft karakter en waardigheid en kan overal waar hij gaat een goede getuigenis geven; hij is iemand die bij God en mensen geliefd is. Die nieuw in het geloof zijn hebben teveel uiterlijke routine; zij moeten eerst een periode doormaken van aangepakt en gebroken worden. Zij die het geloof in God in hun hart hebben, zijn uiterlijk niet van anderen te onderscheiden, maar hun handelingen en daden zijn prijzenswaardig voor anderen. Alleen van zulke mensen kan worden gezegd dat ze het woord van God naleven. Ook al zou je elke dag evangeliseren en verschillende mensen kunnen redden, dan zou God uiteindelijk toch niet geëerd worden als je nog voorschriften en doctrines naleeft. Zulke mensen zijn religieus en ook huichelaars.

uit ‘Geloven in God moet zich richten op werkelijkheid, niet op religieuze rituelen’ in ‘Het Woord verschijnt in het vlees’

De bijgelovige activiteiten waar mensen zich mee inlaten, haat God nog het meest, maar veel mensen kunnen er toch geen afstand van nemen. Ze denken namelijk dat God deze bijgelovige activiteiten heeft voorgeschreven en moeten er zelfs nu nog helemaal mee afrekenen. Neem bijvoorbeeld alle voorbereidingen die jonge mensen voor een bruiloft en hun uitzet treffen; geld als cadeaus, feestmaaltijden en soortgelijke manieren waarop heugelijke gelegenheden worden gevierd; oude gewoonten die overgeleverd zijn; alle zinloze bijgelovige activiteiten ten behoeve van de doden en hun uitvaartrituelen: die zaken verafschuwt God nog meer. Zelfs de dag van verering (waaronder de sabbat, zoals de religieuze wereld die naleeft) verafschuwt Hij. Ook de sociale relaties en wereldse omgang tussen mensen verafschuwt en verwerpt God in hoge mate. Zelfs het Lentefestival en Kerstmis, bekend bij iedereen, zijn niet door God voorgeschreven, laat staan het speelgoed en de versieringen (liedjes, oliebollen, vuurwerk, lampionnen, kerstcadeaus, kerstfeesten en heilige communie) voor deze feestdagen – zijn ze geen afgoden in het brein van mensen? Het breken van het brood op de sabbat, wijn en fijn linnen zijn nog nadrukkelijker afgoden. Alle populaire traditionele feestdagen in China, zoals de Drakenkoppendag, het Drakenbootfestival, het Midherfstfestival, het Labafestival en nieuwjaarsdag, plus de feestdagen in de godsdienstige wereld, zoals Pasen, iemands doopdag en Kerstmis, zijn allemaal niet te rechtvaardigen feesten die vanaf vroegere tijden door veel mensen zijn gehouden en overgeleverd tot op de dag van vandaag toe. Ze stroken helemaal niet met het mensenras dat God heeft geschapen. Ze zijn dankzij de rijke verbeelding en geniale denkbeelden tot op de dag van vandaag overgeleverd. Ze lijken geen gebreken te hebben, maar in feite houdt Satan er de mensheid mee voor de gek. Hoe meer een plaats vol satans is en hoe ouderwetser en achtelijker die plaats is, hoe dieper de feodale gebruiken zijn ingebakken. Deze dingen houden mensen strak gebonden, zonder enige beweegruimte. Veel feestdagen in de godsdienstige wereld lijken heel origineel en een brug te slaan naar het werk van God. In werkelijkheid zijn ze echter de onzichtbare koorden waarmee Satan mensen bindt en voorkomt dat ze God leren kennen – ze zijn allemaal listige strategieën van Satan. In feite is het zo dat na de voltooiing van een fase van Gods werk Hij de middelen en de stijl van die tijd al heeft uitgewist zonder een spoor achter te laten. ‘Toegewijde gelovigen’ blijven die tastbare materiële voorwerpen echter aanbidden. Intussen plaatsen ze wat God heeft op de achtergrond en bestuderen ze dat niet verder. Ze lijken vol liefde voor God, terwijl ze Hem eigenlijk lang geleden al uit huis hebben gejaagd en Satan ter aanbidding op de tafel hebben geplaatst. Portretten van Jezus, het kruis, Maria, de doop van Jezus en het laatste avondmaal: mensen vereren ze als de Heer van de hemel, terwijl ze herhaaldelijk uitroepen “God de Vader”. Is dat allemaal geen lachertje? …

De beste manier om de gezindheid van de mens te veranderen, is een ommekeer teweegbrengen in die gedeelten in het diepst van het hart van mensen die ernstig zijn aangetast. Zo kunnen mensen hun denkpatroon en moraliteit gaan veranderen. Mensen moeten allereest duidelijk inzien dat al deze religieuze riten, godsdienstige activiteiten, jaren, maanden en feesten niet te verteren zijn door God. Ze moeten zich losrukken van deze banden van feodaal denken en elk spoor van hun diepgewortelde neiging tot bijgeloof wissen. Dit hoort allemaal bij de intrede van de mensheid.

uit ‘Werk en intrede (3)’ in ‘Het Woord verschijnt in het vlees’

Gedeelten uit preken en communicatie als referentie:

Een correct spiritueel leven omvat het op juiste wijze bidden, eten en drinken van Gods woorden, het communiceren over de waarheid, het doen van je plicht en het zingen van lofzangen. Deze praktijken dragen in hoge mate bij tot het binnengaan in de waarheid en tot de verandering van gezindheid van mensen. Religieuze rites zijn niet meer dan plichtmatige handelingen waarbij je niet meent wat je zegt en je slordig, oppervlakkig en hypocriet bent. Dit zijn allemaal oppervlakkige methoden waarbij God wordt bedrogen. Het uitvoeren van religieuze rites staat volledig los van de werkelijkheid en bevat geen greintje werkelijkheid – het is niet meer dan het uiten van woorden voor de show en is volkomen ineffectief. Een correct spiritueel leven is volledig gebaseerd op werkelijkheid. Het komt voort uit het gecombineerd zijn met werkelijkheid en is bovendien oprechtheid die uit het hart komt en als zodanig effectief is en met plezier door God wordt aanvaard. Neem bijvoorbeeld correct gebed: Een correct gebed komt voort uit de echte problemen en levensbehoeften van een mens. Het vertegenwoordigt de oprechte noden van zijn innerlijke wezen en verwerft daarom het werk van de Heilige Geest. Maar door gebed in de context van religieuze rites wordt dit principe geschonden. Een mens kan zomaar, wanneer en waar dan ook, een paar regels van een gebed opzeggen zonder ze te menen en tegelijkertijd in zijn hart het gevoel hebben dat hij er genoeg van heeft en hij er geen enthousiasme voor kan opbrengen. Hoe zou hij ooit het werk van de Heilige Geest kunnen ontvangen? Het is duidelijk dat hij niet wil bidden maar zichzelf ertoe dwingt – dit is iets dat tegen het principe ingaat. Onder normale omstandigheden kan een mens onmogelijk de hele tijd bidden. Wanneer je niet bidt, kun je het woord van God eten en drinken of communiceren over de waarheid. Dit komt omdat een spiritueel leven iets is dat niet kan worden gereguleerd, het wordt uitsluitend bepaald aan de hand van je eigen toestand en actuele behoeften. Dit is de enige manier om goede resultaten te behalen. Een werkelijk geestelijk leven is correct en wordt verwezenlijkt wanneer de dingen op een natuurlijke manier gebeuren. Het bestaat in het geheel niet uit het zich houden aan regels of het uitvoeren van rites. Religieuze rites zijn allemaal regels en door de mens uitgedachte schijnvertoningen. Ze brengen geen serieus zoeken met zich mee. Dit is de reden dat God ze hypocriet noemt. Een correct spiritueel leven komt voort uit het ondergaan van Gods werk. Het is een amalgaam van het werk van de Heilige Geest en handelingen die door mensen worden geëlimineerd. Hoewel er geen regels of rites in dit soort spiritueel leven zijn, levert het werkelijk concrete gunstige resultaten op. Alleen wanneer je overgaat van religieuze riten naar een correct spiritueel leven heb je het juiste pad van geloof in God betreden.

uit ‘communicatie van boven’

14. Wat is deelnemen aan religieuze ceremonie?